Tagarchief: MRI

The day after… de MRI-scans

The day after de MRI-scans

Inmiddels alweer twee dagen verder…de MRI-scans zijn achter de rug. Ik heb mij er kranig doorheen weten te slaan. De mensen op de afdeling Radiologie waren erg betrokken, dat was fijn. Bij de eerste twee MRI-scans kreeg ik die extra capsule om mijn hoofd. De ene scan duurde 20 minuten, de ander 15 minuten. De eerste 35 minuten overleefd.
Er zat anderhalf uur tussen de volgende twee scans, tijd genoeg om bij mijn schoonouders langs te gaan. Dankbaar gebruik gemaakt van het bed en ik ben zowaar nog in slaap gevallen ook, dat deed even goed!
Op naar de laatste twee MRI-scans. Ik kreeg eerst de scan van mijn nek. Die had ik nog niet eerder gehad. Dan krijg je een soort nekkraag om, om je nek te stabiliseren. Mijn verwachting was, dat ik ook tussen deze twee scans even eruit werd gehaald. Dat was niet het geval. Dit was 35 minuten constant 120dB en die laatste serie was net te lang. Dat was echt heel pittig.
Blij met mijn voorbereidingen, de extra medicijnen, het delen op mijn blog en het feit dat ik mijn zwemdoppen op maat in kon doen. Ik had met mijzelf afgesproken dat ik al voordat ik de tunnel in zou gaan, mijn ogen dicht zou doen en ze niet meer zou openen. Dan zou ik die paniek in de tunnel niet ervaren en dat is gelukt. Door bepaalde ademhaling- en houdingstechnieken van de haptotherapeut niet in paniek geraakt, dat doet mij goed.
Naar huis gegaan en zes uur geslapen. Gister een dag met een zeurend hoofd, zere kaak en oorpijn en suizen van heb ik jou daar. Vandaag is het zeurende hoofd weg, de kaak en de oorpijn, het suizen zijn nog aanwezig, maar ja, dat kan bijna niet anders na 70 minuten ‘horror.’
Beetje bij beetje zal het geluid van het bonken, piepen en ratelen weg gaan en hopelijk wordt het suizen dan ook minder. Vandaag kon ik alweer wat beter geluid verdragen. Dan is het zó fijn om in bed te kruipen en zo weinig mogelijk te horen, alleen je eigen herrie in je hoofd is dan al genoeg…

zwemdoppen op maat
zwemdoppen op maat
Advertenties

Verschillen tussen een CT-scan en een MRI-scan

Verschillen tussen een CT-scan en een MRI-scan

Nadat ik bij de KNO-arts vandaan kwam, kon ik gelijk door om een CT-scan te laten maken. Ik was wel bekend met een MRI-scan, maar niet met een CT-scan. Dat gaf geen fijn gevoel. Ik wil mij graag voorbereiden en vooraf een beeld kunnen maken wat me te wachten staat. Dat lukte in dit geval niet. Thuis kreeg ik van de familie ook de vraag wat het verschil was. Ik heb even gezocht en op de website van het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg staat het kort en duidelijk uitgelegd.

————————————————————————————————–
Van patiënten krijgen wij vaak de vraag: ‘Wat is nu het verschil tussen een CT- en MRI-scan?’ Hoewel de twee apparaten uiterlijk veel op elkaar lijken, zitten er wel degelijk grote verschillen tussen. Op deze pagina hebben we deze voor u op een rijtje gezet.

CT-scan
CT-scan
MRI-scan
MRI-scan

De werking van beide apparaten berust op hetzelfde principe: met behulp van een computer kunnen dwarsdoorsneden van het menselijk lichaam worden gemaakt. Deze dwarsdoorsneden kunnen in alle richtingen gereconstrueerd worden en er kunnen driedimensionale beelden uit berekend worden. De CT-scan maakt gebruik van röntgenstraling om de dwarsdoorsneden te creëren, terwijl de MRI-scan hiervoor een sterk magnetisch veld en radiogolven gebruikt. Bij zowel de MRI- als de CT-scan kan er gebruik  worden gemaakt van contrastmiddel. Het contrastmiddel van de MRI-scan verschilt met die van de CT-scan.

MRI-scan
Het voordeel van de MRI is dat er geen röntgenstralen aan te pas komen. Een MRI-scan is echter niet altijd het meest geschikte onderzoek. In sommige gevallen kan een patiënt simpelweg de MRI niet in omdat hij/zij metalen in het lijf heeft die worden aangetrokken. Pacemakers en insulinepompen raken bijvoorbeeld ontregeld door het magnetische veld. Ook mensen die last hebben van ernstige claustrofobie kunnen moeite hebben een MRI- onderzoek te ondergaan. De tunnel waarin de patiënt geschoven wordt, kan vrijwel het gehele lichaam omsluiten. Tijdens het onderzoek klinken er harde, kloppende geluiden. Daarom krijgt de patiënt oordoppen in of een koptelefoon met muziek op. Een MRI- onderzoek kan tot een uur in beslag nemen.

Grofweg valt te zeggen dat met behulp van een MRI-scan de volgende weefsels en organen goed in beeld kunnen worden gebracht:

  • hersenen (+ functie), ruggenmerg en zenuwen
  • spieren
  • pezen en gewrichtsbanden
  • hart(functie)
  • buikorganen

CT-scan
Bij de CT-scan is geen sprake van een tunnel, maar van een ring waar de patiënt doorheen schuift. Een CT-scan maakt geen lawaai. Gehoorbescherming is dan ook niet nodig. Metalen voorwerpen in het lichaam kunnen storing veroorzaken op de CT-beelden, maar raken niet ontregeld door de röntgenstraling. Een CT- onderzoek duurt meestal minder lang dan een MRI- onderzoek. De meeste onderzoeken zijn binnen twintig minuten klaar.

Met behulp van een CT-scan zijn goed af te beelden:

  • botten (vaak in geval van fracturen)
  • hersenen
  • longen
  • buikorganen
  • slagaders en bloedvaten

Uw specialist zal voor u een weloverwogen keuze maken welk onderzoek in uw specifieke situatie het meest geschikt is.

Deze informatie is terug te lezen op de pagina van het St. Elisabeth Ziekenhuis

MRI een auditieve nachtmerrie

MRI een auditieve nachtmerrie voor iemand met Hyperacusis

Morgen wordt een dag, waar niemand op zit te wachten. Weer voor onderzoeken naar het ziekenhuis. Alleen heeft morgen een andere lading. Laat ik zeggen dat ik het niet zo heb op smalle ruimtes, waarin je het gevoel hebt dat je nergens heen kunt…. laat een MRI apparaat nou zo’n apparaat zijn.

Ooit een keer een MRI scan gehad in 1999, dat klinkt net zo ver weg als het voor mijn gevoel ook is. Toen twijfelde ik nog bij de vraag ‘bent u bang in kleine ruimtes’ JA of NEE. Nu zeg ik volmondig JA. Ondertussen helaas meerdere MRI scans ondergaan de afgelopen twee jaar en heb ik ervaren dat ik door haptotherapie in elk geval niet in paniek raak ín het apparaat. Angst voor kleine ruimtes is naar en zorgt voor paniek, maar voor nu niet het probleem.

Overgevoeligheid voor geluid wel…

Het geluid van een MRI scan is bijna niet te beschrijven, het bonkt, het ratelt, het is een diep, hard geluid. Het is mij gelukt een filmpje te vinden op de website van het Maxima Medisch Centrum, waarop te zien én te horen is hoe een MRI scan van het hoofd wordt gemaakt.  Ik heb ergens gelezen;  ‘Hebt u last van Hyperacusis en een arts heeft het met u over het maken van een MRI scan, probeer dan te kijken of er andere mogelijkheden zijn.’ Het geluid van het overvliegen van een vliegtuig of een drilboor komt overeen, 120dB.

Voor morgen heb ik mij zo goed mogelijk voorbereid. In overleg met de arts extra medicijnen om mijn lijf zo goed mogelijk te ontspannen en te ondersteunen. Ik hoop dat ik mijn oordoppen tegen water in mag doen. Ze zijn op maat gemaakt, van hetzelfde materiaal als ze de mal maken voor oorstukjes voor je gehoorapparaat of gehoorbescherming (otoplastieken). Er staan vier MRI scans gepland, van mijn hoofd, brughoek, nek en wervelkolom. Bij de afdeling Radiologie iemand getroffen die heeft mee willen denken en de scans zijn per twee gepland over de ochtend. Om 8.40u de eerste en om 12.00u de laatste.

Met deze blog heb ik uitleg willen geven aan mijn gevoel van onmacht, het feit dat je iets moet doorstaan en er geen andere mogelijkheid is, maar dan in viervoud. Het geeft toch wat rust in mijn gedachten. Op naar de dag van morgen.

Foto MRI apparaat
Foto MRI apparaat

Filmpje hoe een MRI scan wordt gemaakt van het hoofd