Tagarchief: gedicht

Rugzak

Gedicht Rugzak van Frits Deubel

Rugzak

Voor je ’s avonds zult gaan slapen, doe dan eerst die rugzak af.

Volgepropt met alle spullen, die het lot vandaag je gaf.

Echt, je moet nu eerst gaan rusten, morgen zie je dan wel weer.

Al die nodeloze ballast, leg het even naast je neer.

~ Frits Deubel ~

Advertenties

MIJMERING AAN ZEE 

 

 

Foto: januari 2009 aan de kust in Zeeland

Genieten van de zee

Wandelen aan zee. De wind neemt de geluiden mee, het ruisen van golven, een zeemeeuw of een blaffende hond in de branding.

Met een beetje geluk lopen we op blote voeten. Met elke golf voel ik dat het water wat zand terug geeft aan de zee. Of het waait. Met mijn hoofd in de wind sta ik aan de kust en mijn gedachten dwarrelen met de wind mee.

Een collage met informatie over Bouquet des Dunes Zee en SchrijfverblijfGister zag ik dit bericht op Twitter. Informatie over een Zee- & Schrijfverblijf aan de kust in België.

Een paar regels tekst komen in mij op.

Wanneer wij aan zee zijn, maak ik graag foto’s van de prachtige wolkenluchten. De golven in de branding.
Het spel van het zand en de zee.
De kleuren van het water en de lucht.

Mijn mijmering aan zee.

 

 

Onbestemd gevoel

Soms overvalt mij een onbestemd gevoel. Een gevoel van onmacht, verdriet, verlies. Dan lukt het niet om er woorden aan te geven. Ik ga op zoek naar een uitspraak of een gedicht die mijn gevoel verwoorden.

In mijn gedachtenstroom komen de laatste jaren in fragmenten voorbij… keer op keer de confrontatie in de zorg dat je niet als mens wordt gezien. Dat doet zo veel met je. Het is … onwerkelijk.

En dan vind ik dit gedicht. Troostgeschenk, voor wanneer woorden tekort schieten.
Dit gedicht is geschreven door Karin.

image

Op mijn harde schijf
Heb ik beelden opgeslagen
Waar ik weer redelijk mee leven kan
Maar er zijn zo van die dagen…

Dat er een brok omhoog komt
En met mijn woorden speelt
Het zit zo duidelijk te knijpen
Binnen in mijn keel

Dat er in mijn ogen
Telkens weer tranen springen
Ik zie en voel hoe ze ontstaan
Door gedachten en herinneringen

Dat er in mijn hart
Een litteken weer open scheurt
Alsof ik terug ben in de tijd
En alles weer opnieuw gebeurt

Dat mijn hele wezen
Trillend en ontdaan
Verloren en verdrietig
Gedwongen wordt weer stil te staan

Je hebt zo van die dagen
Dat het gewone leven niet goed lukt
Al heb je nog zo stevig
De ‘Delete’ knop ingedrukt…

Karin
www.troostgeschenk.nl