Tagarchief: angst

Duik onder in vertrouwen

Gedicht Angst

Angst is een slechte raadgever en altijd al geweest. 

Je wilt zoveel maar laat je leiden door het lijden dat je vreest.

Pak dit lijden bij de lurven smijt het ver van je vandaan!! 

Ontdek dan dat er ruimte voor jouw verlangen zal ontstaan.

Geen angst meer en geen zorgen, geen twijfel of onzekerheid.

Er ligt een wereld voor je open vol vreugde en creativiteit.

Angst is een slechte raadgever dus handel daar niet naar. 

Duik onder in vertrouwen. 

Durf, wees moedig, probeer het maar! 

Karin

website Troostgeschenk

Op zoek naar de woorden om te vertellen hoe het gaat. Er is geen ‘het gaat goed’ of ‘het gaat beter’…het is niet positief en stabiel is het ook niet. 

Toch kan ik zeggen dat het geen angst is dat bepaalt of ik wat zal ondernemen. Dat is niet het lijden dat ik vrees.

Ook de pijn houdt mij niet tegen om iets te doen, ook al sta ik trillend op mijn benen.

Het is dat nu na deze lange periode, ondanks alles wat ik heb gedaan, ik niet meer vooruit lijk te gaan.

De angst voor ‘het kan toch niet zo blijven’, dat is waar wij nu voor staan.

Ik moet mijzelf  weer leren vertrouwen, maar hoe doe je dat wanneer de wereld draait. 

Mijn ogen het niet eens zijn met wat recht is of waar iets staat. Als mijn maag dan ook nog verder draait en mij de hele tijd onpasselijk maakt.

Wanneer niets doen altijd zorgt voor meer problemen. Zorgt beweging voor zenuwpijn en spasmen in mijn benen.

Ik durf en blijf stapje voor stapje in de benen. Ik oefen en ik beweeg. Ik ga naar buiten. ’s nachts in het donker in de sneeuw. Of om te proberen een foto van een vlinder te nemen.

Vertrouwen in elkaar is wat ons nu sterkt en zorgt dat wij overeind blijven staan.  

Nu is daar nog geen perspectief of iets dat in het vooruitzicht staat. 

Dat is wat de twijfel zaait en mij angstig en onzeker maakt. 

Advertenties

Ik krabbel omhoog

Wanneer je gedachten blijven malen en je zelf geen woorden kunt vinden voor wat je voelt of zeggen wil…

Ik krabbel omhoog

Tekst Troostgeschenk

Er zijn regelmatig van die dagen
Dat ik mijn kracht niet vinden kan
Er zijn geen vrolijke gedachten
Ik ben rusteloos en bang

Ik heb geen macht om te vertrouwen
Ik krijg geen hoop en durf het niet
Ik blijf in dezelfde rondjes draaien
Overgeleverd aan verdriet

Mijn wezen is teneergeslagen
Er steekt een brok diep in mijn keel
Ik laat de dag de dag maar zijn
Het wordt me soms gewoon te veel

Dan kan ik mijn gedachten laten stromen
Mijn angst komt op en ik laat het gaan
De rondjes blijven nog even draaien
Maar blijken dan toch stil te staan

Mijn schouders worden weer wat sterker
Mijn keel wordt gelukkig ook weer bevrijd
Ik krabbel omhoog en herwin mijn kracht
Ik vind nieuwe moed en vastberadenheid

Tranen 

 druppelfotografie Foto: Silvia1969 op zoom.nl

                 ********

Stille tranen zonder woorden
Blijven stromen, blijven komen

Tranen van intens verlangen
Van verlies, de angst, de pijn
Verwerken kon eerder nog niet
Vandaar dat ze branden van verstild verdriet

Ingehouden verdriet ligt diep verscholen, waar niemand het ziet
Tranen van wanhoop en onmacht beklemmend ingehouden
Tranen van opluchting die de bevestiging biedt

Tranen om wat was en is geweest
Zullen een herinnering moeten worden en krijgen een ander plekje in die geest

Tranen van gemis en wat zo anders had moeten zijn
Tranen van angst en onzekerheid die maken mij klein

Tranen van dankbaarheid voor de oneindige liefde van mijn lief

Tranen van ontroering, van genieten van zoveel moois en kleins
Meegenomen worden in de wereld opnieuw te ontdekken door de ogen van een kleine hartedief

De tranen vinden hun weg door een glimlach, door pijn en verdriet
Nu niet meer verscholen zodat niemand het ziet

De tijd is gekomen om de confrontatie aan te gaan en dus aan de tranen om ongedwongen hun eigen weg te gaan

                    ********
1 juni 2015                   Liesbeth Duits

 quotes tranen 

Anxiety is a heavy rock

 anxiety is a heavy rock 
ANGST 

Iedereen herkent wel een gevoel van angst. Slaat de schrik je om het hart. Moet je even slikken. Beneemt je de adem. Een koude rilling of je voelt het in je maag. De schrik in de benen of een gil van angst als je schrikt. 

Wanneer je lichaam je beetje bij beetje in de steek laat, slaat de angst toe. De angst voor het onzekere, het onbekende. Wat gaat er nog meer uitvallen? 

Wat kan ik nog zelf blijven doen. Als ik maar kan blijven zien. Dat mijn zicht steeds slechter wordt vind ik het meest beangstigend, laat het alsjeblieft niet donker blijven als ik mijn ogen open.

Door intensieve haptotherapie ben ik de angst gaan voelen. Door oefeningen, drukpunten en voelen van de angst als samengebalde knopen in je lijf. Dat is heftig en laat ik de ene keer makkelijker toe dan de andere keer. 

De angst zit in mijn lijf. Het hoopt zich op en soms moet het er echt uit, krijg ik het er letterlijk benauwd van. Door dan de angst te durven voelen, flink te huilen, te hyperventileren of zo naar en misselijk te zijn, zonder dat ik in paniek raak, dan kan de angst er zijn. Het lucht op. Het geeft letterlijk weer lucht en het is minder benauwend. 

Door de haptotherapie kan ik de angst toelaten, zonder mijzelf erin te verliezen.