Iets klopt er niet

“Je bent hartstikke normaal, maar iets klopt er niet.” – Paul de Leeuw uitzending Pauls Puber Kookshow van 1 oktober 

Een uitspraak die ik moest opschrijven. Dit zou zomaar de beschrijving van een behandelcombinactie kunnen zijn. Dus een DBC-code, maar dan zónder die Diagnose. 

Een actieslogan binnen de zorg ‘DBC WEG ERMEE’.

Nu ik binnen ons zorgsysteem geen passende diagnose heb binnen de somatiek, krijg ik de diagnose SOLK.

Met ‘mogelijk MS’, ‘op dystrofie lijkende klachten’ of de ziekte van Lyme wat niet wordt erkend als chronisch ziektebeeld zijn mijn klachten lichamelijk onverklaarbaar. 

Somatisch Onverklaarbare Klachten vallen onder de psychosomatiek. En ook binnen de psychosomatiek kan men alleen in hokjes denken. Ook hier MOET een diagnose worden gesteld. Dat is nu eenmaal zo bepaald. 

Binnen de somatiek wíllen artsen niet buiten de gestelde protocollen kijken. Geeft mijn medisch dossier nog niet de helft weer van wat er daadwerkelijk is gezegd. En behandelt men mij niet als mens met een hulpvraag, maar als een patiënt met een dossier waar een DBC-code aan gekoppeld moet zijn. 

Binnen de psychosomatiek druist het voor mij nog meer in tegen elke vezel van persoonsgerichte zorg of rechtvaardiging. 

Men stelt diagnoses vast volgens de DSM. Dat zijn criteria die zijn vastgesteld per psychische stoornis. Het zijn richtlijnen om naar te handelen en nadrukkelijk niet om een diagnose vast te stellen. Anders wordt het wanneer de zorgverzekeraar alleen behandelingen vergoedt wanneer er een diagnose is gesteld volgens deze richtlijnen, de DSM classificaties.

En dan worden er dus diagnoses gesteld volgens de DSM classificatie. En staan er zwart op wit in mijn dossier een reeks aan psychische stoornissen waaraan ik lijd. En dan zit het opeens allemaal tussen mijn oren. 

Natuurlijk zou ik moeten denken ‘Als dat ervoor zorgt dat ik er uiteindelijk beter van word, dat ik nu wél word geholpen.’ 

Maar het gaat dwars door mij heen wanneer ik moet lezen dat er sprake is van een pijnstoornis. ‘Deels somatisch verklaard, maar de heftigheid van de pijnervaring is grotendeels psychisch.’ Diegene die dit opstelt heeft werkelijk nog nooit zenuwpijn ervaren.

Iets klopt er niet. 

Zie een richtlijn, handboek of een protocol als kader of uitgangspunt.

Een mens bestaat niet uit hokjes. Geen mens is hetzelfde. Breng de mens weer terug in de zorg. 

Luister naar de hulpvraag. Een behandeling per persoon in plaats van een patiënt te behandelen volgens een algemeen gesteld protocol.  

I'M NOT WEIRD I'M LIMITED EDITION

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s