‘Ik stel het belang van de patiënt voorop…’

image
bron: KNMG Afbeelding Eed van Hippocrates

… maar alleen wanneer er een dbc (diagnose-behandelcombinatie) aanhangt.’

Het uitgangspunt in de zorg gaat steeds meer richting handelen ‘in het belang van de patiënt’. Zelfredzaamheid. Veranderingen in de communicatie. Niet alleen maar naar de patiënt, maar met de patiënt. Doordat de patiënt mondiger wordt en meer kennis heeft door het internet.
Of ‘de patiënt staat centraal’. Mooie woorden maar het staat haaks op onze ervaringen in de zorg van de afgelopen vijf jaar. Het is dat het niet kan, anders zou ik spontaan voor de bewoordingen ‘in het belang van de patiënt’ een allergie ontwikkelen. Helaas reageer ik keer op keer ‘anders’ dan een standaard regel, protocol of ziektebeeld waar men op dit moment in de zorg zo consequent vanuit gaat.

Ieder mens heeft bepaalde kenmerken, zoals ook een ziektebeeld wordt vastgesteld aan de hand van een aantal overtuigende kenmerken of symptomen.
Hoe verschillend wij als mens zijn, uit ook een ziekte zich net zo divers.

Waarom wordt dan geprobeerd om dat in een standaard protocol of richtlijn te passen?
Overleg tussen specialisten? Als de ene al een DBC heeft geopend, kan een ander dat niet meer en dus niet meer declareren.
Men denkt aan dystrofie in mijn voet. Na een fikse kuur van ontstekingsremmende pijnstillers, verdovende zalf en vitamine C 1000mg. Ik heb een afspraak met de pijnarts. Hij kan het nog niet met zekerheid zeggen en wil eerst dat er gekeken wordt naar eventuele vaatproblemen. Na een doppleronderzoek -echt zo naar bij zenuwpijn (!!)- is de conclusie van de vaatchirurg helder; “Daar is wat mij betreft geen twijfel over, ik zie twee verschillende benen. De aansturing van het autonome zenuwstelsel is verstoord, dystrofie. Ik zal ook in de brief een verwijzing zetten naar een revalidatiearts gespecialiseerd in dystrofie.”
Er is geen terugkoppeling of overleg tussen de specialisten. De pijnarts kan niets voor mij betekenen. En de revalidatiearts als ook de fysiotherapeut hebben een diagnose van de pijnarts nodig voor een intensievere behandeling. En ik? Ik heb elke dag zenuwpijn in mijn voet. Pijnscheuten. Een koude voet. Zodra ik zit wordt mijn voet dik, kleurt naar donkerpaars en verkrampt.

En dit is nog maar één van de situaties waarin wij zijn beland.
Zorgen om de zorg, waar blijf ik als patiënt?

Eigenlijk zou de Nederlandse Zorgautoriteit een nieuwe DBC vast moeten stellen:
GEEN DIAGNOSE – WEL ZORG

Goede zorg is waar nodig gericht op reductie van symptomen bij mensen, maar reduceert mensen nooit tot een onmenselijke set van symptomen bron: Twitter Luc Pluijmen d.d. 5 februari 2016

“Eén van de weinige protocollen die in de zorg altijd gevolgd moet worden is dat men eerst naar de mens kijkt en dan pas naar het protocol”

Luc Pluijmen – deMenszien.nu bron: Twitter d.d. 6 december 2015

‘Diagnose zit goede behandeling in de weg’ bron: Nationale Zorggids online d.d. 4 februari 2016

‘Artsen moeten stoppen met diagnoses stellen’ bron: Skipr d.d. 3 februari 2016

“Ouderwets een diagnose stellen de behandeling eerder in de weg zit dan vooruit helpt” @PeterSterk

Advertenties

Een gedachte over “‘Ik stel het belang van de patiënt voorop…’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s