Dan toch…

Eind december heb ik ervoor gekozen om deze blog niet te schrijven. Hoe passend het ook zou zijn geweest binnen de jaarwisseling. Het oude jaar achter ons laten en doelen te stellen voor een nieuw jaar dat voor ons ligt. Ik ben nog niet zo ver. Ik wil niet aan het woord ‘afscheid nemen van’, of het woord ‘accepteren’. Voor mij woorden die aangeven dat iets niet meer is, of iets goed is zoals het is.

Een onderwerp voor een blog blijft dan in mijn gedachten en uiteindelijk schrijf ik de blog dan alsnog. Wat gaf aanleiding voor de twijfel, zal ik wel of zal ik niet gaan schrijven?

Op 24 december ontving ik bericht van mijn administratiekantoor. Zij hebben mij altijd bijgestaan met advies en begeleiding in de wereld van de kleine ondernemer.
De Inkomstenbelasting voor mijn eenmanszaak en later alle administratie die erbij kwam kijken toen ik na vijf jaar een BV oprichtte. Dan moet je denken aan de Vennootschapsbelasting, loonheffing en salarisadministratie.
Uiteindelijk kon ik niet anders en moest ik het besluit nemen om mijn bedrijf na 10 jaar te beëindigen.
Het besluit nemen was moeilijk genoeg. Maar ‘gelukkig’ duurt de afwikkeling dan nog vier jaar (!!). Nu moet ik er écht aan, Ducoms is niet meer.

De 4Daagse van Nijmegen. In 2006 het jaar van de hitte en het afgelasten van het evenement. Op de dag van de inschrijving ging ik met het Openbaar Vervoer vanuit Nijmegen ‘even’ tolken in Enschede. Zo ging dat! 2016 is het jaar van de 100ste editie van hét Wandelevenement. In 1998 liep ik hem voor het eerst. Inmiddels ben ik er aan zeven begonnen en heb ik er vijf uit gewandeld. Tja… het is denk ik echt zo, of je loopt hem één keer en nooit meer, of je hebt er wat mee. Ik heb er wat mee en ik blijf het lastig vinden. De 4Daagse hoorde bij mij. Nu loop ik in huis achter een rollator, als het me lukt om zonder hulp uit bed te komen.

De telefoon gaat:“Goedendag, het Openbaar Ministerie met mevrouw (…). Voor een politiezitting op 28 december in (plaats) zoeken wij nog een schrijftolk. Bent u beschikbaar?”
Euhm… nee, ik sta sinds 2012 niet meer geregistreerd als schrijftolk en ik ben dus ook uitgeschreven bij het register voor de Wet beëdigde tolken en vertalers.
Dat lijkt op werken met een gedateerde lijst -ahum.

Het kwartaalblad Plotsdoof van de Stichting voor Plotsdoven en Laatdoven heeft in december als thema Tolken. Ik heb veel mogen tolken voor de voorzitter.
In het woord van de voorzitter gaat hij daar op in en beschrijft hij zijn ervaringen. In 2006 was zijn eerste kennismaking met een schrijftolk. Ik mocht voor hem tolken bij een grote informatiebijeenkomst van het werk in Enschede. Ja inderdaad, dat was die; ‘even’ vanuit Nijmegen heen en weer met het Openbaar Vervoer 😉
image
Wat mooi om dit terug te lezen. Het raakt mij enorm. Het gemis… het voelt als een stukje van mijn zijn dat ik ben verloren.

Wat een prachtig vak en wat genoot ik van mijn werk.

Voor het eerst voelde ik mij trots op wat ik had bereikt in de 10 jaar als zelfstandig ondernemer.

Al deze momenten in de laatste week van 2015… zo veel confrontaties met alles wat was maar ik nog geen afscheid van heb kunnen willen nemen.

image

Advertenties

2 gedachtes over “Dan toch…

  1. Kreeg kippenvel bij het lezen van jouw blog, wat fijn om te lezen dat je zo gewaardeerd werd en wat hartverscheurend te lezen dat je inderdaad moest stoppen na tien jaar. Maar probeer toch vooruit te denken ( best moeilijk ) en alles met kleine stapjes te doen. En af en toe even huilen en schelden en weer verder. Makkelijk gezegd weet ik maar het is goed bedoeld. groetjes Woltera.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s