Falling apart 

 just get over it  

Inmiddels bijna 4,5 jaar verder. In het begin nog wat voorzichtig met het delen van mijn/onze situatie. Er is nog veel onduidelijk. Dat is voor jezelf lastig, laat staan dat je een ander ermee belast. Wanneer je iets vertelt voel je betrokkenheid. Naarmate de onduidelijkheid voort duurt, mensen je steeds minder zien, dan komen de goed bedoelde adviezen. ‘Het is goed om er even uit te gaan, dan kom je onder de mensen.’ ‘Je ziet er toch goed uit.’ ‘Hoe meer je in bed ligt, hoe minder je ’s nachts slaapt, geen wonder dat je moe bent.’ 

Maar nee… het zit niet tussen mijn oren. Wat ik ook probeer, van wel of niet slapen. Een wekker zetten, 10 uur slapen, ik blijf zo ontzettend moe. Ik ben sinds april 2014 steeds minder mobiel geworden door draaiduizelingen. Sinds oktober 2014 lig ik zo’n 16 uur per dag op bed. Ik heb geen behoefte aan televisie, muziek of radio. Lezen lukt niet. Ik blijf door Social Media nog een beetje in de bewoonde wereld. Maar dag in dag uit meer in bed dan dat je op bent, alle ingredienten om gillend gek te worden. Dat gebeurt niet. Er is een soort van knopje om. Het lukt niet meer om iets aan belastbaarheid op te bouwen.

falling apart  

Beetje bij beetje lever ik in. Tijdens het afbouwen van de Lorazepam is duidelijk geworden dat ik een lijf heb waar van alles aan mankeert. Waar ik met Lorazepam nog wat dingen kon doen in het huishouden. Eten voorbereiden, de afwas. Ben ik nu sinds een week gebonden aan bed. Door spasmen veel pijn en mijn rechterkant laat mij in de steek. Ik kan niets vastpakken met rechts, ik kan niet zitten en mijn rechterbeen en voet kan ik moeilijk belasten.

I'm hurting a lot  

Nu hopen we toch weer met spierverslappers de spanning/krampen uit mijn lijf te krijgen. Wanneer dat stabiel en liefst pijnvrij is, dan gaan we kijken welke mogelijkheden er wel zijn om weer uit bed te komen… please be patient… 

Advertenties

3 gedachtes over “Falling apart 

  1. Hallo Liesbeth,
    Ik lees je berichten altijd en deel ze ook op facebook, veel meer kan ik niet betekenen. Door het lezen van je berichten kom ik er nu pas achter hoe je eraan toe bent. Ik vind het echt vreselijk voor je. Blijf je volgen en hoop dat er snel wat verbetering mag komen. Hartelijk groet, Carla.

    Liked by 1 persoon

    1. Dank voor je berichtje Carla. Jouw reactie zegt voor mij hoe confronterend het is… door het op deze manier te beschrijven en te delen, hoe lastig ook, wordt het nu steeds duidelijker 😔 … schrijven helpt mij enorm om soort van grip op mijn gedachten te houden. Als ik lees dat je veel berichten deelt, doet mij dat goed. Bekendheid geven door het delen en benoemen van iets wat niet zichtbaar is, dat kunnen wij doen om meer begrip te krijgen. Dank!!!

      Like

      1. 📮 ook je kaartje ontvangen! Dank! Het zijn de kleine dingen die steun geven! Op Facebook ben ik even niet actief. Dat komt vast wel weer, dan weet je dat!

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s