Zo’n dag dat je beseft dat alles anders is

… en de optelsom van alle confrontaties op deze dag, maakt mij verdrietig en pijnlijk duidelijk hoe alles verandert.

De dag begon met de aflevering van een pakket. Een pakket? Nou, eigenlijk een grote doos à 20kg met daarin grootverpakkingen en meerstuksvoordeel van allerlei voedingsmiddelen; van maismeel en boekweitmeel tot gemberkoekjes en thee. Dit voor de nodige variatie aan te brengen. Ik leef op dit moment zo ongeveer op roeryoghurt, cranberry’s en rozijnen.
Mijn immuunsysteem heeft het zwaar te verduren. Mijn lichaam moet zo hard werken, dat ik steeds minder eten kan verdragen. Om mijn lichaam, mijn bloed, conditioneel weer op de rit te krijgen, moet ik anders gaan eten om mijn stofwisseling weer op gang te krijgen.

Aanvraag hulpmiddelen
Vervolgens een afspraak met de huisarts. Voor de aanvraag van hulpmiddelen heb ik zijn hulp nodig. Normaal gesproken dien je een aanvraag tot offerte in bij de leverancier van de hulpmiddelen en dat wordt dan ter goedkeuring voorgelegd aan je zorgverzekeraar.
Helaas val ik buiten het protocol en moet er een andere weg worden bewandeld.

Aangezien ik geen stempel en handtekening heb van mijn behandelend arts en de AWBZ instelling alleen een volledig nieuwe behandelaanvraag wil starten, moet er middels een schrijven van de huisarts en de onderbouwing van de recente onderzoeken, duidelijk worden waarom ik de hulpmiddelen nodig heb. In de hoop dat de zorgverzekeraar akkoord gaat.

Dit terwijl de AWBZ instelling wel een hulpmiddelenrapport kan opstellen. Zij willen dit niet zien als een vervolgaanvraag van een eerder behandeltraject. Zij krijgen namelijk alleen betaald bij een nieuw traject (!!) De uitspraak van de AWBZ instelling; ‘Tja, dan zult u het zelf moeten aanschaffen en dat is een dure hobby’, snijdt werkelijk dwars door mij heen. Ik ben een jonge vrouw van 33 jaar en ik vraag om hulpmiddelen als vergrotingssoftware en een beeldschermloep, dat zoek je niet op die leeftijd en is zeker geen hobby…. on-ge-lo-fe-lijk….

Niet meer werkzaam
Dan krijg ik een sms van iemand of ik een opdracht zou kunnen doen. Dit terwijl ik al vanaf 2011 niet meer werkzaam ben en per 2012 uitgeschreven ben bij het Register van mijn beroep. Een traan brandt voor het gemis. Maar ook een glimlach. Dat ik na twee jaar nog wordt benaderd, betekent in elk geval, dat ik in die tien gewerkte jaren, een goede indruk heb achtergelaten 😉

Beeldvorming
Als afsluiter van de emotionele rollercoaster, is er ’s avonds op de televisie uitgebreid aandacht voor (voedsel)allergie. Alleen niet dat ik op die beeldvorming zat te wachten; ‘Chefkoks klagen, omdat ze bijna geen gerecht meer kunnen koken, zonder rekening te moeten houden met allerlei wensen van de klant; geen zuivel, geen suiker, geen noten, geen gluten, geen koolhydraten enz.’ Ik kan je zeggen, dat elke nuance ontbrak, naar de mensen voor wie het geen keuze is. Allergieën en reacties op voeding is werkelijk geen pretje. Probeer maar eens lekker uit eten te gaan, wanneer de blaren in je mond staan, als reactie op noten, kruiden of fruit. Dat gaat ècht niet.

Hoe wrang en hoe hard komt het allemaal binnen op deze dag… er valt een traan… voor het gemis en een traan voor het besef… nog een lange weg te gaan.

IMG_8955.JPG

Advertenties

5 gedachtes over “Zo’n dag dat je beseft dat alles anders is

  1. Zon dag doet mij weer beseffen hoe sterk je bent en hoe anders het je is gegund. We houden moed en blijven hopen op dagen dat het beter mag gaan. Je bent een kanjer!!! Veel liefs!!!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s