360 graden in de rondte… wanneer je leven compleet verandert…

Met mijn blog wil ik een verhaal achter een patiëntnummer beschrijven en zo mijn ervaringen in de zorg delen. In het Engels betekent ‘hear me out’ zoiets van “Shut up and listen to me!” Wil je het netjes vertalen, wordt het “Please listen to everything I have to say.” In het Nederlands betekent het ‘luisteren naar’ of ‘toehoren.’ Daarom heb ik gekozen voor deze naam. Mijn naam is niet van belang, maar mijn verhaal, omdat er velen met mij ‘hangen’ in de zorg.

Deze column is verschenen in september, in het kwartaalblad Plotsdoof van de Stichting Plotsdoven en Laatdoven.

Een eerste reactie op verandering is vaak weerstand, weerstand tegen het onbekende wat gaat komen. Ook het ‘onbekend maakt onbemind’ is hieruit afgeleid, ‘wat de boer niet kent…’ en zo zijn er nog tal van verwijzingen naar een soort instinctieve eerste reactie. Een eerste reactie die heel menselijk is. Het onbekende geeft onzekerheid. ‘Wat staat me te wachten?’ Je treedt het onbekende tegemoet en doembeelden duikelen over elkaar heen.

‘Zal ik dit wel doen?’ ‘Kan ik dit wel aan?’ ‘Is dit wel iets voor mij?’ ‘Ben ik wel geschikt?’ ‘Houd ik dit wel vol’, ‘Wat heeft dit voor gevolgen?’ ‘Wat gaat er veranderen?’ ‘Wat als…’

Vasthouden aan het bekende geeft zekerheid. Grip op datgene wat er gebeurt. Controle over wat er gaat gebeuren. Bij onzekerheid moet je alle zekerheid loslaten…

Ieder heeft een eigen manier om met verandering om te gaan. Wanneer je beschikt over een behoorlijke dosis nuchterheid en humor, kom je ver. Het vermijden, het verstoppen of gewoon doorgaan. Op welke manier dan ook, ergens kom je jezelf tegen. Hoe je ook kunt relativeren. Hoe goed je ook probeert alles te begrijpen, om het ook een ander uit te kunnen leggen. Het overkomt je. En als je dat toelaat, dan pas kun je gaan veranderen.
Veranderen komt voor mij niet in hetzelfde rijtje als; accepteren, loslaten of er mee om leren gaan. Daar ben ik zo langzamerhand allergisch voor geworden. Als je het namelijk zo makkelijk kunt benoemen, moet er ook een oplossing zijn. Die is er niet.

Stiekem zijn we allemaal fel tegen hokjes, labelen en vooroordelen. Dat heeft een negatieve lading. Toch is er een behoefte om ergens bij te horen. Het maakt eigenlijk niet uit welk naam of label erop staat. Als je maar ergens je ervaringen kunt delen en herkenning kunt vinden. Mensen die hetzelfde ervaren, of herkennen welk proces je doormaakt. Je advies kunnen geven, of alleen maar even zeggen; ‘Zo herkenbaar wat je beschrijft!’
Wanneer je die stap kunt maken in het delen, dan komt het proces van verandering langzaam op gang en ga je daar je nieuwe weg in vinden.

Soms moet je veranderen om jezelf te kunnen blijven. Olaf Hoenson”

 

Column Plotsdoof september 2014
Column Plotsdoof september 2014

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s